Z relacji naszych uczniów... wrześniowa podróż do Wenecji i Padwy

Wenecja – słynne miasto na wodzie wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO – stała się we wrześniu celem naszej szkolnej podróży. Po długiej jeździe autokarem wsiedliśmy na pokład łodzi „Barakuda”, którą dopłynęliśmy do historycznego centrum na wyspie San Marco. Zwiedzanie rozpoczęliśmy od perły architektury: Bazyliki św. Marka. Jeszcze przed wejściem zachwyciły nas bogate zdobienia fasady – mozaiki, kolumny i rzeźby. Wewnątrz powitał nas niezwykły blask złota oraz kunsztowne, bizantyjskie mozaiki pokrywające ściany i kopuły.

Kolejnym punktem programu był Pałac Dożów. Miejsce to ujęło nas gotycką architekturą oraz historią urzędu doży, któremu trudno znaleźć odpowiednik we współczesnych systemach władzy. Zobaczyliśmy monumentalny dziedziniec oraz komnaty recepcyjne ozdobione dziełami takich mistrzów jak Jacopo Tintoretto. Pierwszy dzień zwieńczyła wizyta na wystawie poświęconej sztuce Tadeusza Kantora i Marii Jaremy oraz zwiedzanie gotyckiej Bazyliki świętych Jana i Pawła.

Drugiego dnia planowaliśmy odwiedzić m.in. Gallerie dell'Accademia, Bazylikę Santa Maria Gloriosa dei Frari oraz Scuola Grande di San Rocco. Zanim jednak dotarliśmy na miejsce, na lagunie dopadła nas ulewa, która na szczęście szybko minęła. W muzealnych salach Gallerie dell'Accademia podziwialiśmy największą na świecie kolekcji malarstwa weneckiego, a także czasową wystawę wybitnej artystki Mariny Abramović pt. Transforming Energy, której ważnym motywem były interaktywne formacje z kryształów. W Bazylice dei Frari największe wrażenie wywarły na nas rzeźbione grobowce dożów i artystów, natomiast w Scuola di San Rocco podziwialiśmy monumentalny cykl aż 56 obrazów Tintoretta.

Niezwykle poruszającym punktem tego dnia okazała się wizyta na niezależnej wystawie Official. Unofficial. Belarus. Z powodu działań reżimu Aleksandra Łukaszenki, oficjalny udział Białorusi w Biennale został zablokowany w 2022 roku. Wystawę zorganizowano w przestrzeni San Giovanni Evangelista jako oficjalne wydarzenie towarzyszące. Tworzący ją dysydenccy artyści nie mogą bezpiecznie wrócić do ojczyzny, a ich przejmujące dzieła pokazują prawdę o współczesnej Białorusi, pomijaną przez państwowe media.

Kolejny dzień upłynął nam pod znakiem głównego celu wyjazdu – La Biennale di Venezia. Ta międzynarodowa wystawa sztuki odbywa się cyklicznie od 1895 roku. Artyści z całego świata prezentują tu swoje wizje w narodowych pawilonach. Hasłem przewodnim tej edycji było In Minor Keys (W tonacji molowej), zachęcające do patrzenia na świat i sztukę przez pryzmat tego, co subtelne, ukryte i niedominujące. Cały dzień spędzony w ogrodach Giardini okazał się wręcz zbyt krótkim czasem na zobaczenie wszystkich ekspozycji.

Ostatniego dnia udaliśmy się do Padwy. Poznawanie miasta zaczęliśmy od majestatycznej Pontificia Basilica Antoniana di Sant'Antonio di Padova, w której szczególną uwagę zwróciliśmy na relikwiarz w kształcie Drzewa Życia, podarowany przez Franciszkański Zakon Świecki w Polsce z okazji kanonizacji papieża Jana Pawła II w 2014 roku. Następnie przeszliśmy do słynnej Cappella degli Scrovegni (Kaplicy Scrovegnich). Jej fundator, Enrico Scrovegni, wzniósł świątynię jako zadośćuczynienie za grzechy swojego ojca – lichwiarza. Wnętrze kaplicy zdobią genialne, doskonale zachowane freski Giotta z początku XIV wieku. Wizytę w Padwie zakończyliśmy przy Palazzo Bo – siedzibie jednego z najstarszych uniwersytetów na świecie. Renesansowy gmach został w XX wieku przebudowany w duchu racjonalizmu przez wybitnego architekta Gio Pontiego, który zaprojektował m.in. charakterystyczne reprezentacyjne schody.

Wyjazd dostarczył nam ogromnej dawki kulturowych inspiracji i na długo pozostanie w naszej pamięci!

Maria Wolny 2E